Pinksteren, Gods Geest aan het werk
Gods Geest in de eerste Kerkgemeenschap
Tijdens de eucharistieviering in het weekend horen wij drie lezingen. De eerste lezing komt normaal uit het Oude Testament, de tweede lezing (het epistel) bevat altijd een stukje uit een of andere brief van Paulus of een andere apostel en de derde lezing is het evangelieverhaal. Misschien is het je ook al opgevallen dat tijdens de paastijd – dit is de tijd tussen Pasen en Pinksteren – de eerste lezing steeds uit het Nieuwe Testament, meer bepaald uit de Handelingen van de Apostelen, genomen wordt.In dat boek, dat oorspronkelijk één geheel vormde met het evangelie van Lucas, wordt het verhaal van Jezus’ leerlingen verteld: hoe ze vervuld van Gods Geest overal van Zijn verrijzenis wilden getuigen.In de eerste lezingen in de paastijd horen we bijgevolg vooral getuigenissen, aanvankelijk van Petrus en later van Paulus. Beiden konden niet zwijgen over de Verrezene. Hiermee gaven beiden gehoor aan Jezus’ oproep vlak voor zijn hemelvaart: “Wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en mijn getuigen zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, en tot het uiteinde van de aarde” (Hnd 1,8). Dat getuigen over Jezus, de Christus, deden ze niet uit zichzelf. Beiden waren vervuld van de heilige Geest.Na zeven weken paastijd – dit is op de vijftigste dag, de dag van Pinksteren – beluisteren we tijdens de eerste lezing hoe Gods Geest over elke apostel is neergedaald. In deze bijdrage wordt het verhaal van Pinksteren uit de Handelingen opnieuw verteld, met een knipoogje naar vandaag.
Dronken van Gods Geest.
Het gebeurde in Jeruzalem, Gods heilige stad. Op klaarlichte dag – er was zelfs geen wolkje aan de hemel– ontstond plots een verschrikkelijk lawaai. De apostelen voelden de wind langs alle kanten, ook al zaten ze veilig binnen. En dan zagen ze vuur, maar het maakte niets kapot. Ze kregen het er wel heel warm van in hun binnenste. Ze raakten in vuur en vlam. En de stormwind blies hun zorgen en hun verdriet weg. Ze keken elkaar aan, zoals ze nog nooit eerder elkaar aangekeken hadden. Ze voelden: Gods Geest was in hen gekomen. Het was diezelfde Geest die Jezus zijn leven lang deed vertellen over God. Het was die Geest die Adam in zijn neus geblazen kreeg en hem leven gaf. Die Geest had ook Mozes bezield, als vuur, eerst in die struik, en later in een vuurkolom die hen door de woestijn gidste. En nu was het hun beurt. Ze gooiden ramen en deuren open. Ze liepen naar buiten. Ze riepen zo hard ze konden. Ze zongen zo luid als mogelijk. En de vele pelgrims in Jeruzalem hoorden hen. Sommigen vroegen zich af: “Wat betekent dat?” En anderen lachten: “Ze hebben veel te veel gedronken!” (naar Hnd. 2,1-13)
De Geest ‘be-geest’ert’ en zet mensen aan om te werken aan een andere wereld!
Zo gebeurde het in Jeruzalem, Gods heilige stad, dat diezelfde dag nog drieduizend mensen zich lieten dopen. Ze verkochten alles wat ze hadden en verdeelden het geld onder elkaar. De armsten kregen het meest. Elke dag kwamen ze samen om te luisteren naar wat de apostelen over Jezus wisten te vertellen. Ze bewaarden elk woord in hun hart. Daarna bezochten ze de tempel om er te bidden, zo dankbaar om Gods grote gave, zo blij om de kracht van Gods Geest in hen. Ze kwamen samen in elkaars huizen om er het brood te eten en wat wijn te drinken. Ze leefden als één grote familie. Nooit hielden ze op met liedjes te zingen voor God. Want die God, hun God, had hen tot andere en mooiere mensen gemaakt, door hen die Geest van Jezus te geven en hen te be-geest-eren voor zijn droom van een nieuwe wereld.
Of je het nu gelooft of niet, steeds meer en meer mensen sloten zich aan bij die beweging! Gods Geest werkte onophoudelijk. (naar Hnd. 2,42-47)
Gods Geest blijft mensen bezielen.
De Geest stortte zich niet alleen uit in Jeruzalem, maar ook verder en veel verder. Dit gebeuren bleef zich ook in de tijd herhalen.
Ja, ook toen Petrus, Johannes en enkele apostelen na een van hun preken gevangen genomen werden. Eenmaal vrijgelaten, begonnen ze samen te bidden. En zie: Gods Geest vervulde hen. Weer trokken ze op pad om over Jezus te vertellen (Hnd. 3,31).
Zoals ook die keer in Samaria, dat landsgedeelte dat zich nagenoeg volledig had bekeerd tot de God van Jezus Christus. Nadat ze gedoopt waren, legden de apostelen hen de handen op. Zo ontvingen ze Gods Geest (Hnd. 8,14-17).
En in het huis van Cornelius waar Petrus had gepredikt, daalde de Geest neer over allen die naar Gods Woord hadden geluisterd (Hnd.10,42). Het maakte de joden wel wat wrevelig dat ook de niet-joodse toehoorders met Gods Geest toebedeeld werden, maar toch …
In Efese ontmoette Paulus twaalf mensen die zich lieten dopen. Toen hij hen de handen oplegde, daalde de heilige Geest over hen (Hnd. 19,1-7).
En zo gaat het verhaal verder … tot in deze tijd. Want ook nu begeestert de Geest van God mensen om te werken aan een andere en nieuwe wereld, vanuit een vurig hart en met heel veel enthousiasme! Gods Geest blijft werkzaam op plaatsen waar aan liefde en gerechtigheid gewerkt wordt.
Johan Vandezande
