Feest van het Heilig Hart van Jezus, 12 juni
In Izegem hebben we iets met dat feest. Ikzelf heb er zes jaar ‘H. Hartschool’ op zitten. Nu is die school omgevormd tot een prachtig woonproject. Bij mijn geboorte (en nu ook) is de H. Hartparochie mijn woonplaats. Een goeie ‘parochiaan’ ben ik nooit geweest, mijn werkterrein was het ziekenhuis, waar we ook op zondag een viering hadden voor onze patiënten.
De feestdag van het Heilig Hart kent een ganse ontstaansgeschiedenis. De wortels van dit feest gaan terug tot het evangelie van Johannes waar Jezus’ zijde werd doorboord. Maar de officiële goedkeuring van de Heilig Hartverering werd pas in 1854 goedgekeurd door Paus Pius IX.
Maar wat betekent dit feest nu voor mij, op de dag van vandaag. Dit hart van Jezus is voor mij een belangrijk symbool. Wanneer ik spreek over het hart van Jezus, dan bedoel ik niet direct zijn lichamelijke hart. Het gaat over wie Jezus was voor mensen, wie hij is voor mij, voor jou, voor alle gelovigen. Het gaat over Jezus’ medelijden met hen die het moeilijk hadden, het gaat over zijn vergevingsgezindheid voor zij die er al eens de kantjes van afliepen, het gaat over zijn liefde voor mensen.
In de afbeeldingen wordt het Heilig Hart vaak voorgesteld als een hart dat straalt van licht, omringd is door een doornenkroon en soms zie je er zelfs een kruis bij. Ja, Jezus’ leven was niet altijd koek en ei. Ja, hij heeft veel geleden, die doornenkroon toont ons dit. Maar hij is en blijft onze inspiratie. Hij geeft mij een lichtend voorbeeld van een manier van leven die zin heeft, die me ten diepste toe gelukkig maakt. Voor mij is dit feest een oproep tot vertrouwen. Vertrouwen in die manier van leven die Jezus ons getoond heeft: vol vertrouwen op een God die heel nabij blijft, wat er ook moge gebeuren in ons leven, vol vertrouwen dat ook onze miserie niet het laatste woord heeft. Dit feest is voor mij ook een oproep tot een diepe bekering van het hart. Ja, ik heb het soms moeilijk om positief te blijven, als ik zie hoe mensen mij, hoe mensen mekaar wel eens hard kunnen benaderen.
Dat feest van het Heilig Hart wijst er mij ieder jaar weer op dat de weg van liefdevol met mekaar omgaan, de weg is die Jezus ons heeft voorgeleefd. Het Heilig Hart van Jezus blijft voor mij een teken van hoop. Het herinnert er mij aan dat ware liefde sterker is dan alle pijn, dat barmhartigheid groter is dan wraakgevoelens. Wie leeft in verbondenheid met het H. Hart van Jezus, wordt geroepen om met een grote liefde in het dagelijks leven te staan. Liefde voor onze God die als een vader is, liefde voor onze medemensen die we onze ‘naasten’ mogen noemen.
Ja, het feest van het Heilig Hart is meer dan een devotie, het is een levenshouding die me gelukkig kan maken, die mijn leven ten volle zin geeft.
Filip Lesy
